Na 130 jaar de allerlaatste dienst in de Willibrorduskerk in Oude Pekela. 'Tweede paasdag met een zwart randje'

In dit artikel:

Op Tweede Paasdag vond in de Sint Willibrorduskerk aan het Pekelder Hoofddiep in Oude Pekela de allerlaatste eucharistieviering plaats; na 130 jaar wordt de markante, monumentale kerk gesloten. Bisschop Ronald Cornelissen van het bisdom Groningen‑Leeuwarden was speciaal aanwezig en benadrukte dat teruglopend kerkbezoek, vergrijzing en een afnemend aantal vrijwilligers de keuze onvermijdelijk maakten. Bovendien heeft het gebouw aardbevingsschade en staat volgend jaar een ingrijpende versterking en restauratie gepland; de verwachting is dat heropening daarna weinig kansrijk is.

De dienst trok voor het eerst in lange tijd veel mensen: tientallen parochianen in hun paasbest kwamen nog één keer bijeen in de hoge gewelven met gekleurde glas-in-loodramen. Voor veel aanwezigen was de sluiting emotioneel beladen. Meerdere ouderen, zoals de 92‑jarige Maria Többen en de 80‑jarige vrienden Henk Kral en Gerard Freeriks, hebben in deze kerk meermalen belangrijke levensmomenten beleefd — doop, eerste communie, huwelijk en begrafenissen van familieleden — en voelden de beëindiging sterk.

Aan het eind van de mis droegen de bisschop en misdienaren symbolen van de eucharistie plechtig naar buiten; die voorwerpen worden overgebracht naar de katholieke kerk in Nieuwe Pekela, waar parochianen voorlopig terechtkunnen. Die kerk sluit echter naar verwachting ook binnen ongeveer een jaar. De Heilige Norbertusparochie telt nog drie overgebleven kerken: in Sappemeer, Veendam en Winschoten. Cornelissen sprak ook over dankbaarheid voor het verleden en de wens een passende bestemming voor het gebouw te vinden.

Plaatselijke sluitingen illustreren bredere ontwikkelingen: secularisatie, demografische veranderingen en hoge onderhouds- en herstelkosten — in Groningen versterkt door aardbevingsschade — zetten steeds meer kerkgebouwen onder druk.