In Groningen komt Dania (24) even op adem, terwijl in Libanon de bombardementen doorgaan. 'Mijn land herrijst altijd weer uit de as'
In dit artikel:
Dania Hassanieh (24) is een Libanese vrouwenrechtenactiviste uit Saida die voor drie maanden onderdak en rust vindt in Groningen via het internationale Shelter City‑programma. Ze verblijft hier om te herstellen van acute onveiligheid in Libanon en om haar werk—het versterken van de positie van vrouwen—op een veiligere plek te kunnen voortzetten.
Haar vertrek uit Libanon vond plaats na weken van angst door bombardementen en geannuleerde vluchten; twee dagen voor haar vlucht explodeerde er een bom vlak bij haar huis. Sinds 2 maart is Libanon direct betrokken bij het conflict in het Midden‑Oosten: aanvallen tussen Hezbollah en Israël, met steun en reacties uit Iran en de VS, hebben geleid tot zware bombardementen in Libanon. Hulporganisaties waarschuwen dat de Israëlische aanvallen overeenkomsten vertonen met het door hen zo genoemde ‘Gaza‑draaiboek’ en dat de humanitaire situatie snel verslechtert. Libanese autoriteiten melden duizenden slachtoffers (in de nieuwsberichten worden onder andere ongeveer 1.500 doden genoemd, waaronder veel kinderen) en meer dan een miljoen ontheemden.
In Libanon werken politieke machtsverhoudingen en religieuze rechtbanken sterk door in het dagelijks leven, met uiteenlopende wetten per geloofsgemeenschap over bijvoorbeeld huwelijk en erfenis. Die versnippering maakt vrouwen juridisch kwetsbaarder; in tijden van crisis verergeren deze ongelijkheden en neemt het risico op misbruik en geweld in opvangplaatsen toe. Dania ziet dat dagelijks in haar werk: ze geeft voorlichting in dorpen en aan vrouwen die vaak niet weten welke rechten ze hebben of waar ze hulp kunnen vinden. Haar taken variëren van luisteren en ondersteunen tot het organiseren van juridische voorlichting en het uitdelen van hulpgoederen in getroffen gebieden.
Shelter City Groningen is één van 27 steden wereldwijd die mensenrechtenactivisten korte tijd opvang en bescherming biedt, zodat zij psychische en medische zorg kunnen krijgen, trainingen volgen en netwerken kunnen uitbreiden. De organisatie Justice & Peace coördineert dit initiatief; de gemeente Groningen heeft aangekondigd vanaf 2026 jaarlijks 25.000 euro voor het programma beschikbaar te stellen. Uit ongeveer 1.500 sollicitanten werden slechts twaalf geselecteerd; Dania is een van hen.
Tijdens haar verblijf in Groningen zoekt Dania rust langs het water, pakt ze hobby’s als tekenen en hardlopen weer op, en volgt ze trainingen—onder meer op het gebied van weerbaarheid en mentale gezondheid. Ze geeft gastcolleges aan de Rijksuniversiteit Groningen en wil haar netwerk met Nederlandse vrouwenrechtenorganisaties uitbreiden. Haar doel is uitgeput terugkeren naar Libanon met nieuwe instrumenten en samenwerkingen, zodat ze effectiever hulp kan bieden en verandering kan bewerkstelligen. Veiligheid blijft echter de grootste uitdaging: ook het simpelweg naar buiten gaan om mensen te helpen kan gevaarlijk zijn, en organisaties krijgen regelmatig te maken met hackpogingen en tegenreacties op gevoelige thema’s.
Dania combineert persoonlijke veerkracht met een sterk gevoel van verantwoordelijkheid. Als jurist en voormalig voorzitter van Girls Up Lebanon heeft ze expliciet gekozen voor werk dat kansen vergroot voor meisjes en vrouwen, met name degenen die weinig toegang tot informatie en bescherming hebben. Ze wil terugkeren naar Libanon, ondanks de angst en onzekerheid, omdat daar de directe nood is. Tegelijk ervaart ze Groningen als een noodzakelijke adempauze: een plek om op te laden, kennis te halen en te werken aan duurzame impact voor haar gemeenschappen in Libanon. Ze vergelijkt haar land met een feniks—herhaaldelijk getroffen, maar immer terugkomend—en streeft ernaar een daadwerkelijke veranderaar te zijn die die veerkracht helpt omzetten in concrete vooruitgang voor vrouwen en meisjes.