Eerste wandelaars hebben 'Groningse camino' bijna voltooid. Dit zijn hun ervaringen
In dit artikel:
Vijf wandelaars zijn bijna aan het einde van hun tocht over het net geopende Ziltepad: na ruim 400 kilometer brengen ze hun een-na-laatste nacht door in de kerk van Losdorp. Journalisten van DVHN liepen een deel van de route mee en troffen de groep — onder wie 31‑jarige Ruben Hoekstra uit Winsum — op een regenachtige middag tussen Godlinze en Losdorp. Ondanks miezer en koude wind geniet Hoekstra van het landschap, de vogels en de opeenvolgende perenboomgaarden; hij merkt ook de scheuren in de klei op als teken van de recente droogte.
Het Ziltepad is een pelgrimsroute van Den Helder tot Termunten van in totaal circa 440 kilometer, officieel geopend begin april. De route is een initiatief van Stichting Oude Groninger Kerken en Stichting Alde Fryske Tsjerken in samenwerking met Visit Wadden. In 22 etappes van 15–25 kilometer slingert de route langs de Waddenkust en begint en eindigt elke etappe bij een kerk. De vijf wandelaars lopen sinds bijna drie weken en leggen het grootste deel zelfstandig af; over twee dagen bereiken ze Termunten en hebben dan de hele route voltooid.
De motieven van deelnemers verschillen. Hoekstra zocht ruimte en tijd voor zichzelf na jaren van zorg voor zijn ernstig zieke dochter; de wandeltocht bood fysieke inspanning gecombineerd met reflectie. Anderen zochten mentale afronding van een bedrijf of bezinning op de toekomst. Hoekstra zegt dat de tocht hem rust heeft gebracht: “Ik voel me lichter.” Naast nadenken is er ook volop plezier: het wandelen, de natuur en ontmoetingen onderweg, en zelfs liedjes van Ede Staal die dagenlang in het hoofd blijven hangen.
De Johanneskerk in Losdorp fungeert deze avond als bijzondere overnachtingsplek: het is de eerste kerk in Groningen waar wandelaars kunnen logeren. Vrijwilligers als Hilda Olinga (73), die naast de kerk woont, en Max de Haan (75) zorgen voor koffie, koek en een warme kachel, houden de deur open en winden het uurwerk op. Veldbedden zijn via Marktplaats en geleend geregeld, er is een magnetron en het ontbijt wordt door vrijwilligers verzorgd. De temperatuur in de kerk blijft koel — rond de twaalf graden — dus extra dekens en kussentjes van de kerkbanken worden ingezet. De sfeer combineert het idee van de kerk als toevluchtsoord met praktische improvisatie: zo ontbreken soms fysieke routekaarten bij een kerk, een “kinderziekte” van de nieuwe route.
De tocht benadrukt twee lijnen: het territorium van de Waddenkust als plek van stilte en ruimte, en het hergebruik van religieus erfgoed voor publiekstoegankelijke wandelervaringen. Voor de deelnemers is het Ziltepad zowel fysieke uitdaging als kans tot persoonlijke reflectie, terwijl lokale vrijwilligers met kleine middelen bijdragen aan een gastvrije pelgrimservaring.