De hoogte- en dieptepunten van Roelien Kamminga (48) na een jaar in Groningen. 'Ik kom soms met een knoop in de maag thuis'

In dit artikel:

Roelien Kamminga (48) kijkt terug op haar eerste jaar als burgemeester van Groningen, een periode waarin ze verhuisde van Zuidbroek naar de stad, moest wennen aan haar nieuwe rol en ontdekte hoe intens het ambt is. Ze woont nu aan de rand van Groningen en hoopt voortaan vaker op de fiets naar het stadhuis te gaan. Haar nieuwe huis, dat ze deels zelf heeft opgeknapt, staat symbool voor dat eerste jaar: veel regelen, aanpakken en tussendoor leren.

Ook haar burgemeesterskamer kreeg een eigen stempel: met meer kleur en een lichtere inrichting wilde ze een frisse, andere sfeer neerzetten dan de traditionele, grijze bestuursstijl. In haar terugblik noemt ze momenten die haar energie gaven, zoals haar installatie, optredens van Kraantje Pappie en Eurosonic Noorderslag, en vooral de vele ontmoetingen met Groningers die zich inzetten voor anderen. Die gesprekken maakten volgens haar duidelijk hoe sterk de sociale betrokkenheid in de gemeente is.

Tegelijkertijd waren er zware kanten aan het werk. Kamminga noemt persoonlijke drama’s, de aanhoudende problemen rond Ter Apel en de tekortschietende opvang en zorg in de ggz als de grootste pijnpunten. Vooral het vastlopen van mensen met onbegrepen gedrag raakt haar, omdat er te weinig passende plekken zijn. Ze wil zich daarom komend jaar in Den Haag hard maken voor betere oplossingen. Na twaalf maanden concludeert ze dat het burgemeesterschap zwaar is, maar beter bij haar past dan ze vooraf had gedacht.