Bewust een takkenbende: waarom slingert er zo veel hout in de Sellingerbossen? Boswachter Jelka (38): 'Bomen kappen roept altijd emoties op'

In dit artikel:

In het Sellingerbos vragen wandelaars zich af waarom het er rommelig uitziet: stapels dode takken langs paden, half gekapte bomen met gekleurde stippen. Boswachter Jelka Vale (Staatsbosbeheer) legt uit dat dat opzettelijk is. Het bos is multifunctioneel — houtproductie, recreatie en vooral leefgebied voor planten en dieren — en wordt eens in de zes jaar gedund. Daarbij verwijderen oogstmachines (harvesters) geselecteerde bomen om naastbomen meer licht en ruimte te geven. De machines rijden over vaste dunningspaden en laten takken achter als rijbed en bescherming van de bodem; zo voorkomen ze bodemschade en stimuleren ze later bodemleven wanneer die takken verteren.

De achtergebleven houtresten voeden schimmels en insecten, wat weer vogels en andere soorten aantrekt: een bewuste ingreep voor biodiversiteit. Blauwe stippen op bomen duiden op ‘toekomstbomen’ die mogen uitgroeien, oranje markeringen geven zieke of te verwijderen bomen aan. Vale benadrukt dat kap emotie oproept en dat een bos na oogst nooit direct ‘schoon’ oogt, maar dat dunning noodzakelijk is om monoculturen en exoten als de Amerikaanse eik te voorkomen in dichtbevolkt Nederland.

In het broedseizoen voert Staatsbosbeheer de actie ‘Bescherm de jonkies’ en vraagt bezoekers: “Blijf op de paden, houd je hond aan de lijn en neem je rommel mee naar huis.”