Asielwetten sneuvelen deels in de senaat. Wat blijft over en wat merkt Ter Apel ervan?

In dit artikel:

In de Eerste Kamer werd dinsdag gesproken over twee wetsvoorstellen rond asiel en een gekoppelde reparatie‑novelle. Minister Bart van den Brink verdedigde de plannen. Het resultaat: alleen de Wet invoering tweestatusstelsel gaat door; de Asielnoodmaatregelenwet strandde nadat de novelle, die hulp aan mensen zonder verblijfsvergunning niet strafbaar zou maken, controversieel bleek. De PVV stemde tegen omdat zij het pakket te veel verzwakt vond, terwijl partijen als CDA en SGP juist konden instemmen onder de voorwaarde van de novelle. SGP‑senator Schalk zei daarbij: „De medemenselijkheid gaat boven de grip op asiel.”

Het tweestatusstelsel deelt vluchtelingen op in twee groepen: wie persoonlijk wordt vervolgd (A‑status) krijgt een sterker verblijfsrecht dan wie vlucht voor oorlog of geweld (B‑status). B‑statushouders behouden bescherming, maar krijgen beperkter recht op gezinshereniging: twee jaar wachttijd en strengere eisen zoals inkomen en huisvesting. Het kabinet wil hiermee het migratie‑stelsel minder aantrekkelijk maken en de druk op opvang, met name het overvolle aanmeldcentrum in Ter Apel, verminderen.

Critici waarschuwen echter voor herhaling van de situatie vóór 2000, toen een vergelijkbaar systeem leidde tot veel rechtszaken. De Raad voor de Rechtspraak verwacht veel beroepsprocedures van B‑statushouders; het COA vreest dat dat opvangplaatsen langer bezet houdt en extra druk op Ter Apel geeft. Omdat de Asielnoodmaatregelenwet is verworpen, gaan plannen als het afschaffen van de permanente verblijfsvergunning en het strafbaar stellen van illegaal verblijf niet door—tot opluchting van gemeenten die vreesden dat mensen anders uit beeld raken.