Annemieke (60) uit Groningen heeft kamer over en verhuurt die aan Louise (18). 'Gelukkig weer een beetje reuring in huis'
In dit artikel:
Louise (18) woont sinds ruim tweeënhalve maand in een eengezinswoning in de Groningse wijk Lewenborg bij de 60‑jarige Annemieke. Ze huurt een kamer zoals een gewone student, maar het verblijf is onderdeel van Kamers met Aandacht: een initiatief dat jongeren van 18 tot 23 jaar, vaak net uit de jeugdzorg en nog niet helemaal zelfstandig, een veilige stap naar volwassen wonen biedt. Louise volgt MBO Zorg en Welzijn en wil later in de verpleging werken; met haar nieuwe kamer zit school nu op fietsafstand.
Annemieke werd getriggerd door een radiocampagne en bood haar ruimte aan nadat haar kinderen het huis uit waren. De match met Louise verliep vlot: ze hebben praktische huisafspraken gemaakt (bijvoorbeeld wie wanneer kan douchen als iemand vroeg weg moet) en vinden elkaar ook in een gedeelde interesse voor muziek. Voor Louise betekent het wonen bij Annemieke zowel privacy en vrijheid als zachte begeleiding: hulp bij formulieren of een praatje hoort erbij, maar zij betaalt gewoon huur.
De stichting Kamers met Aandacht screent zowel verhuurders als jongeren; coördinator Margriet Wiering fungeert als matchmaker en houdt verhuurders weg die vooral snel wat bij willen verdienen. Verhuurder(s) moeten bereid zijn een mate van persoonlijke aandacht te geven en te helpen bij de overgang naar zelfstandig wonen.
Het project krijgt steeds bredere steun: naast verschillende gemeenten in Groningen nemen nu ook negen Drentse gemeenten deel, en woningcorporaties zoals Lefier geven soms uitzonderingen op subhuurregels. De provincie Drenthe ondersteunt actief en startte een proef in Assen; andere Drentse gemeenten sluiten snel aan. De deelnemende gemeenten leveren financiële ondersteuning. Meer informatie is te vinden op www.kamersmetaandacht.nl.
Kortom: Kamers met Aandacht koppelt beschikbare kamerplek en betrokken huisgenoten aan jonge mensen die begeleiding nodig hebben om zelfstandig te leren wonen, en probeert zo zowel woonruimte als sociale stabiliteit te bieden tijdens die overgang.